Wat de miauw van je kat echt betekent

Je kat miauwt bijna nooit tegen andere katten. Miauwen is een taal die katten voor één specifiek publiek hebben ontwikkeld: mensen. Zwerfkatten en vrij levende katten praten onderling vooral met geur, houding en gezichtssignalen, en het luide bedelen bewaren ze voor hun kittentijd. De kat op je keukenvloer is om één reden ook als volwassene blijven miauwen: bij ons werkt het.

Waarom katten naar mensen miauwen en niet naar elkaar

Volwassen katten miauwen zelden naar elkaar, simpelweg omdat het niet nodig is. Hun wilde verwanten communiceren via geurmarkering, lichaamstaal en gezichtsuitdrukking, en kittens miauwen alleen naar hun moeder om eten of warmte te bedelen. De huiskat laat dat kittengedrag nooit helemaal los. Ze heeft geleerd dat wij slecht zijn in het lezen van geur en subtiele lichaamssignalen, dus richt ze het ene signaal waar we wél op reageren recht op ons. Onderzoek van John Bradshaw en anderen liet zien dat huiskatten veel meer miauwen dan hun wilde voorouders, en dat de miauw zelf tijdens de domesticatie is veranderd in een geluid dat mensen moeilijker kunnen negeren. Katten stemmen hun roep zelfs af op de individuele persoon en bouwen zo een eigen woordenschat op die elke baas leert verstaan, maar een vreemde vaak niet. Sommige rassen zijn daar gewoon luidruchtiger in, en de Siamees staat erom bekend de hele dag een doorlopend commentaar te leveren. Wil je horen hoe kattencommunicatie klinkt zonder mens in beeld, dan laat ons stuk over wilde katten zien hoeveel ervan in stilte gebeurt.

Wat elke miauw betekent

De toonhoogte, de lengte en het aantal miauwen dragen de boodschap, en zodra je erop ingesteld raakt, is het patroon behoorlijk consistent. Een korte, hoge miauw is een simpel hallo, de begroeting die je krijgt als je binnenkomt. Meerdere miauwen achter elkaar betekenen dat je kat opgewonden of echt blij is om je te zien. Een uitgerekte "mrrrow" is een eis, meestal om eten, een deur die open moet of je aandacht, nu meteen. Een lage, klagende miauw is een klacht of gemopper, het katse equivalent van een zucht. En een heel hoge of plotseling luide miauw wijst op iets dringends: pijn, angst of woede. Niets hiervan geldt precies hetzelfde voor elke kat, maar de richting klopt. Stijgende toonhoogte en volume betekenen dat er meer op het spel staat, en een roep die anders klinkt dan het gebruikelijke repertoire van je kat is degene om op te letten.

Spinnen

Spinnen betekent meestal een tevreden, ontspannen kat, maar niet altijd. Katten spinnen ook om zichzelf te troosten als ze ziek, gewond, bang of zelfs stervende zijn, en daarom is spinnen op de behandeltafel bij de dierenarts geen bewijs dat alles in orde is. Rond etenstijd zit er bovendien een echte manipulatie in. Een onderzoek uit 2009 van Karen McComb aan de Universiteit van Sussex bracht een "vraagspinnen" in kaart, dat een hoogfrequente kreet verbergt, akoestisch vergelijkbaar met het huilen van een mensenbaby, verstopt in het normale lage gerommel. Mensen beoordeelden dat spinnen steevast als dringender en moeilijker te negeren, wat zo'n beetje de bedoeling is. Als je kat het hardst spint vlak voor het ontbijt, hoor je het in werking.

Tsjilpen, trillers en tandenklapperen naar vogels

Tsjilpen en trillers zijn vriendelijke geluiden, het tegenovergestelde uiteinde van het register vergeleken met gejank. Een triller, dat rollende "brrp" met een stijgende noot, is een begroeting of een uitnodiging om mee te komen, rechtstreeks overgenomen van de roep waarmee moederpoezen hun kittens sturen. Als je kat trilt en naar de voerbak of de slaapkamer loopt, vraagt ze je om mee te gaan. Tandenklapperen is iets anders, en vreemder: dat snelle klapperen met de tanden en trillende kaak dat een kat maakt naar vogels of eekhoorns door een gesloten raam. De belangrijkste verklaringen zijn opwinding en frustratie van een jachtdrift die nergens heen kan, en misschien een vorm van prooi-imitatie. Het gedrag is normaal, maar als een kat opeens veel vaker klappert dan gewoonlijk, sluit een controle bij de dierenarts een lichamelijke oorzaak uit.

Janken en krolse kreten

Een jank is een lange, luide, uitgerekte kreet, en die wijst bijna altijd op iets ernstigs. Bij katten die niet gecastreerd of gesteriliseerd zijn, is dat gejank het geluid van het paarseizoen: een krolse poes die naar partners roept, of een kater die antwoordt. Het komt ook naar buiten bij territoriale confrontaties, of wanneer een kat in nood is, klem zit of pijn heeft. Bij oudere katten is aanhoudend nachtelijk gejank vaak cognitieve disfunctie bij de kat, de kattenversie van dementie. De ASPCA meldt dat meer dan 55 procent van de katten tussen 11 en 15 jaar, en ongeveer 80 procent van de katten tussen 16 en 20 jaar, een teken van cognitieve achteruitgang vertoont, en desoriëntatie 's nachts is een klassiek symptoom. Territoriaal gejank tussen buurtkatten is rechtstreeks terug te voeren op het gedrag van hun wilde voorouders.

Wanneer het miauwen plotseling verandert

Een plotselinge verandering in hoeveel je kat miauwt is veruit de duidelijkste reden om een afspraak bij de dierenarts te maken. De alledaagse oorzaken zijn gewoon genoeg: honger, verveling, een vraag om aandacht of een krolse kat. Maar een echte sprong in het miauwen, vooral bij een oudere kat, kan wijzen op een medisch probleem. Een te snel werkende schildklier is een van de meest voorkomende, en die laat zich vaak zien als een hongerige, rusteloze senior die 's nachts jankt. Doofheid laat katten hard miauwen omdat ze hun eigen volume niet meer horen, cognitieve achteruitgang leidt tot gedesoriënteerd huilen, en pijn of hoge bloeddruk kunnen hetzelfde doen. De regel is simpel: als je normaal stille kat luidruchtig wordt, of je kletskous opeens zwijgt, dan is die verandering de boodschap. Een kat die net is komen wonen en maar blijft roepen, vraagt meestal om geruststelling in plaats van een diagnose, iets wat we behandelen in een zwerfkat gevonden, maar een verandering in het vaste gedrag van een ingeburgerde kat verdient een controle.

Veelgestelde vragen